هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی کمی توسعه ی اجتماعی استان کرمانشاه از سال 1385 تا 1395 انجام شد. این پژوهش سعی در توصیف وضعیت توسعه‌ی اجتماعی استان کرمانشاه دارد و به تطبیق وضع موجود با برنامه های مدوّن توسعه پرداخته است.
روش: این پژوهش از نوع کاربردی می باشد که به روش توصیفی-تطبیقی انجام شده است. این پژوهش از دسته ی پژوهش های کمی است. جهت جمع آوری داده ها از روش اسنادی استفاده شده است، چرا که مبنای داده های پژوهش اطلاعات مستخرج از سرشماری های نفوس و مسکن، داده های مرکز آمار و مواردی از این قبیل می باشد. برای تحلیل کمی توسعه ی اجتماعی، این متغیر با مؤلفه هایی چون بهداشت و درمان، مسکن، آموزش، اشتغال و رفاه اجتماعی و بهزیستی مورد سنجش قرار گرفته است.
یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که در حوزه های بهداشت و درمان و آموزش توسعه صورت یافته، اما منطبق با برنامه ی چهارم و پنجم توسعه نمی باشد. در حوزه‌ی مسکن و اشتغال توسعه ای قابل بحث صورت نگرفته و مقوله ی رفاه اجتماعی و بهزیستی دارای توسعه در ابعاد مختلف بوده اما برنامه ی چهارم و پنجم توسعه دارای ابهام در باب این موضوع هستند و میزان انطباق بین این مقوله با برنامه های توسعه قابل ارزیابی نیست.