هدف اصلی پژوهش حاضر شناسایی علل و عوامل مرتبط با خودکشی و ارایه مداخلات و راهکارها در جهت کاهش آن در شهرستان کرمانشاه است. روش پژوهش حاضر کیفی و از نوع پدیدارشناسی بود. این پژوهش در نیمه اول سال 1397 انجام گرفت و شرکت کنندگان در پژوهش 24 نفر از نوجوانان و جوانان دارای فکر و قصد و اقدام ناموفق خودکشی بودند که به روش نمونه گیری دردسترس و هدفمند از مراجعین به مرکز مشاوره تحت نظارت اداره کل بهزیستی استان کرمانشاه انتخاب شدند. برای تحلیل کیفی متن ها از تجزیه وتحلیل کولایزی استفاده شد. واحدهای معنایی مصاحبه ها در قالب 108 کد مفهومی دسته بندی شدند و درون مایه های علل خودکشی نیز در سه مقوله کلی دسته بندی شدند: الف. عوامل خانوادگی از جمله: (بی تفاوتی خانواده و جو عاطفی سرد، آزار جسمی و روحی در کودکی، طلاق و اعتیاد والدین، فرزندپروری مستبدانه و طرد کننده و ) ب. عوامل محیطی و شرایطی از جمله: ( الگوبرداری، تأثیر پذیر از شبکه های مجازی، بیکاری و مشکلات اقتصادی، آینده نامعلوم شغلی، از دست دادن نزدیکان  ج. عوامل فردی از جمله: (تجارب شکست های عاطفی، تکانشی بودن، ارتباط ضعیف با خداوند  ) بود. در کل نتیجه اینکه، عوامل خانوادگی نقش بسیار مهمی را در گرایش نوجوانان و جوانان به خودکشی ایفا می کنند. در پایان توجه به ارزیابی های ماهان و غربالگری سلامت روان و همچنین طراحی مداخلات روان شناختی در سطوح مختلف فردی و خانوادگی در سطح مدارس و ادارات و دیگر نهادها توصیه می شود.