سرمایه گذاری یک جزء کلیدی در توسعه اقتصادی است. افزایش سرمایه گذاری موجب بهبود زیرساخت ها، افزایش امکانات رفاهی، افزایش اشتغال و تقویت توسعه انسانی می شود و در نتیجه تأثیر مثبتی بر سلامت، آموزش و فرصت های اقتصادی دارد. در استان کرمانشاه با وجود ظرفیت های فراوان و مزیت های بی نظیر، سرمایه گذاری قابل توجه ایی صورت نگرفته است. این پژوهش به بررسی عوامل مؤثر بر عدم تمایل به سرمایه‌گذاری در استان کرمانشاه می پردازد. با توجه به نتایج مصاحبه با خبرگان و فعالان اقتصادی و با استفاده از روش تحلیل کیفی و کد گذاری مهمترین موانع عدم تمایل به سرمایه گذاری مشخص شدند که عبارتند از عدم وجود تبلیغات مناسب، ساختارهای نامناسب اداری و تنگ نظری در صدور مجوز ها، پایین بودن احساس امنیت از نظر روانی، عدم مقیم کرمانشاه بودن، عدم پیشرفت صنعت متناسب با سایر استان ها، عدم پیگیری های مناسب از سوی سرمایه گذار به واسطه دور بودن از پایتخت، عدم آگاهی مسئولین نسبت به معنای سرمایه گذاری، عدم معرفی نقشه جامع فرصت های سرمایه‌گذاری، نامناسب بودن فرهنگ حاکم بر جامعه، وجهه کرمانشاه در عرصه بین الملل، عدم حمایت و پیگیری مناسب از سوی مسئولین، غیر بومی بودن و دلسوز نبودن مسئولین، عدم مرکزیت کرمانشاه از نظر جغرافیایی، پایین بودن امنیت نسبت به سایر استان ها به واسطه هم مرز بودن با کشور عراق، عدم ایجاد شرایط برای رقابت در بین سرمایه گذاران، تجربه های منفی قبلی سرمایه گذاران، عدم هماهنگی مناسب در بین ادارات مختلف و عدم دسترسی آسان به راه های ارتباطی