کاشت گیاه اقتصادی سنجدتلخ در حاشیه آبراهه گامی مهم در نظام فنی کاهش فرسایش آبی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس گروه آمایش

2 مدیر نظام فنی و اجرائی و دبیرخانه شورای فنی سازمان مدیریت و برنامه ریزی خراسان رضوی

3 کارشناس معماری هنرستان زکریای رازی

چکیده

خولان (سنجدتلخ) با نام پذیرفته شده (Elaeagnus rhamnoides (L.) A.Nelson) که در سال 1935 با نام علمی (Hippophae rhamnoides L) معرفی شده است (Theplantlist.org). سنجد تلخ گونه است پیش‌رو ، دارویی و تثبیت کننده ازت خاک که برای جنگلکاری مناطق خشک و نیمه خشک توصیه شده است. فرسایش آبی در بستر نهرها، مخروط افکنه‌ها و دلتای رودخانه‌ها بعضی از چاله ها و تپه‌های شنی را به وجود آورده و در نتیجه سطح زمین تدریجا دچار تغییر شکل شده است. فقط در سایه حمایت پوشش نباتی (درختان یا سایر گیاهان انبوه) بوده که فرسایش بسیار کند شده و تعادلی در تشکیل و فرسایش خاک ایجاد گردیده است. این گیاه بر اساس مطالعات مختلف به ویژه در کنفرانس اتحادیه جهانی سنجد تلخ هند و چین بر کاهش قند خون، درمان سیروز کبدی، اثرات ضد پیری و درمان چندین بیماری نقش مهمی دارد. سنجد تلخ به عنوان گیاهی در نقطه اتصال دریا و خشکی مطرح است و در خیلی از سواحل دنیا به چشم می‌خورد. کاشت نهال این گیاه در حاشیه رودخانه و آبراهه به دلیل دارا بودن ریشه افشان به تثبیت ترانشه ها کمک کرده و عامل بیولوژیک مناسبی برای جلوگیری از فرسایش آبی خواهد بود. کاشت نهالهای مقاوم به خشکی، اقتصادی و در کل گونه های چند منظوره که به عنوان غذا و دارو کاربرد دارد در مطالعات و جنگلکاری بسیاری از کشورها جای دارد. به عنوان مثال پروژه سنجدتلخ زیر مجموعه وزارت آب کشور چین می باشد و در کنار حفاظت رودها به عنوان منبع درآمد جوامع محلی مطرح است.

کلیدواژه‌ها