روش‌های مکان‌یابی در حال حاضر در خیلی از کشورهای جهان توسعه زیادی نیافته است. در کشور ما هر چند که این روش‌ها جنیۀ علمی به خود گرفته ‌است، ولی هنوز جنبه های زیادی از آن در طی فرایند تحقیق مورد توجه نمی باشد. نمونه آن انتخاب آزمایشگاه مرکزی ملی در دانشگاه رازی بود که در این تحقیق سعی گردید با درک دقیق فرایندهای فضایی نتایج بررسی شود و سپس اختلاف نتایج به بررسی و مقایسه با سایر تحقیقات در زمینه های دیگر تعمیم داده شود . از این رو روش‌شناسی اولیه این تحقیق شامل انتخاب 18 معیار تأثیرگذار بر اساس استاندارهای موجود برای مکان‌یابی آزمایشگاه بود که نقشه‌های آن‌ها از طریق GIS تولید شد و با انتخاب معیارهای حدفی و تنظیم معیارهای امتیازدهی در GIS نقشه‌های مکان‌یابی در 5 کلاس تولید شد. در مرحله بعدی نتیجه با نتایج قبلی مکان‌یابی مقایسه شد و علل مغایرت استخراج گردید و سپس با مقایسه نتایج با تحقیقات چاپ شده، علل تولید تفاوت ها در نتایج تحقیقات طبقه بندی گردید. نتایج نشان‌دادند که تفاوت قابل‌توجهی در مکان انتخاب شده در این تحقیق با نتایج قبلی دانشگاه وجود دارد؛ به‌گونه‌ای که در این پژوهش بهترین محل برای ساخت آزمایشگاه نزدیک درب ورودی دانشگاه می‌باشد در حالی که انتخاب های قبلی در مسافت 600 متری جنوب‌شرقی از این محل بود . این مغایرت به دلیل کم توجهی به روابط فضایی بین مکان انتخابی و محیط مجاور در تعیین معیارهای مکان یابی صورت گرفته است.