توسعه اشتغال برای نیروی انسانی، به ویژه دانش‌آموختگان دانشگاهی، یکی از اهداف کلیدی و بنیادین در برنامه‌ریزی‌های اقتصادی و اجتماعی هر کشوری است. دستیابی به این مهم، مستلزم شناختی دقیق از دلایل بیکاری آنان و تلاش در جهت رفع آنها است. بنابراین، هدف این پژوهش بررسی و آسیب‌شناسی دلایل بیکاری دانش‌آموختگان استان کرمانشاه بود. بدین منطور از روش تحقیق آمیخته و از نوع متوالی-اکتشافی استفاده شد. نمونه‌ی آماری در بخش کیفی شامل 28 تن از متخصصان موضوعی بود که به‌صورت هدفمند و با استفاده از تکنیک گلوله‌برفی تا رسیدن به اشباع داده از میان مدیران، کارشناسان و اساتید دانشگاه انتخاب شدند. در بخش کمّی، برای دستیابی به تائید اعضاء پرسشنامه‌ای محقق‌ساخته تنظیم و داده‌های تکمیلی از 51 نفر از متخصصین امر به‌صورت هدفمند گردآوری شد. به‌منظور تعیین درجه اهمیت و اولویت عوامل شناسایی‌شده، از آزمون دوجمله‌ای و آزمون فریدمن استفاده شد. یافته‌های بخش کیفی نشان داد که عوامل اثرگذار بر بیکاری فارغ‌التحصیلان دانشگاهی استان کرمانشاه در شش عامل بدین شرح قابل شناسایی هستند: 1) فرهنگی-اجتماعی، 2) اداری، 3) اقتصادی، 4) توسعه‌ای، 5) فردی-خانوادگی، و 6) دانشگاهی. یافته‌های بخش کمی حاکی از آن بود که مؤلفه‌ کیفیت قوانین و مقررات و مدیریت، عوامل فرهنگی و عامل توسعه‌ صنعتی دارای بالاترین اولویت و مؤلفه‌ توسعه‌ تکنولوژیکی و عوامل خانوادگی و عامل امنیتی از پایین‌ترین سطح تأثیرگذاری برخوردار بودند. در بخش مهارت آموزی نیز یافته‌های پژوهش نشان دهنده این واقعیت بود که متناسب با فرصت‌های اشتغال و وضعیت فعلی مهارتی فارغ التحصیلان می‌بایست استراتژی‌های چهارگانه‌ای را دنبال کرد.