در این تحقیق امکان تولید نان برنجی رژیمی غنیشده با استفاده از اینولین به عنوان یک محصول فراسودمند مورد بررسی قرار گرفت و تاثیر جایگزینی شیرینکنندههای سوکرالوز و ایزومالت به عنوان جایگزین قند بر ویژگیهای میکروبی، فیزیکی و شیمیایی نان برنجی ارزیابی گردید. نمونههای نان برنجی با فرمولاسیون و روش پخت مشابه که تنها اختلاف آنها در نوع شیرینکننده و پریبیوتیک مورداستفاده بود، آماده شدند. در فرمولاسیون نان برنجی گروه شاهد، kg9 آرد برنج، kg 125/1 روغن، g 500 روغن صاف قنادی یا شورتنینگ، 13 عدد تخم مرغ، g 25/1 زعفران، kg 3 شکر و ml 500 آب بهکار رفت. به منظور تهیه نان-برنجی بدون قند، با کاهش میزان قند تا 70%، مقدار g 129 سوکرالوز و g 2/7 ایزومالت جایگزین شد. اینولین 1% به عنوان ترکیب فراسودمند به نان برنجی اضافه گردید. ویژگیهای میکروبی شامل شمارش کلی میکروارگانیسمها، باکتریهای خانواده انتروباکتریاسه، استافیلوکوکوس اورئوس کوآگولاز مثبت، کپک و مخمر و فیزیکی-شیمیایی شامل رطوبت، چربی، پروتئین، قند و خاکستر نامحلول در اسید مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد، با استفاده از مخلوط سوکرالوز و ایزومالت و افزودن اینولین به عنوان ترکیب فراسودمند میتوان تا 70% میزان شکر مصرفی را در فرمولاسیون شیرینی رژیمی نان برنجی جایگزین نمود، بدون آنکه تاثیر نامطلوبی روی خواص میکروبی، فیزیکی و شیمیایی محصول داشته باشد.
شهبازی,یاسر , شاویسی,نسیم و کرمی,نگین . (1405). تولید نان برنجی فراسودمند و کم کالری. فصلنامه پیشرفت و توسعه استان کرمانشاه, 4(4), 62-77. doi: 10.22034/mpo.2026.468236.1122
MLA
شهبازی,یاسر , , شاویسی,نسیم , و کرمی,نگین . "تولید نان برنجی فراسودمند و کم کالری", فصلنامه پیشرفت و توسعه استان کرمانشاه, 4, 4, 1405, 62-77. doi: 10.22034/mpo.2026.468236.1122
HARVARD
شهبازی یاسر, شاویسی نسیم, کرمی نگین. (1405). 'تولید نان برنجی فراسودمند و کم کالری', فصلنامه پیشرفت و توسعه استان کرمانشاه, 4(4), pp. 62-77. doi: 10.22034/mpo.2026.468236.1122
CHICAGO
یاسر شهبازی, نسیم شاویسی و نگین کرمی, "تولید نان برنجی فراسودمند و کم کالری," فصلنامه پیشرفت و توسعه استان کرمانشاه, 4 4 (1405): 62-77, doi: 10.22034/mpo.2026.468236.1122
VANCOUVER
شهبازی یاسر, شاویسی نسیم, کرمی نگین. تولید نان برنجی فراسودمند و کم کالری. پیشرفت و توسعه استان کرمانشاه. 1405;4(4):62-77. doi: 10.22034/mpo.2026.468236.1122