هدف: با توجه به افزایش هزینه تولید و بروز پدیده‌های خشک‌سالی در کشت اراضی دیم، در راستای ضرورت یافتن راه حلی در جهت افزایش تولید و کاهش هزینه‌ها این پژوهش به منظور مدیریت تغذیه متعادل و بهینه محصولات کشاورزی در دیمزارها برای تولید پایدار بعنوان یکی از اصول به‌زراعی و تأمین بهینه نیتروژن و پتاسیم مورد نیاز گندم در مراحل بحرانی جذب در کرمانشاه اجرا گردید.
روش‌شناسی: پژوهشی به‌صورت پروژه تحقیقی- ترویجی در مزارع کشاورزان با دو تیمار:1- شاهد یا بدون محلول‌پاشی و 2- محلول‌پاشی رویال آمین + رویال پتاسیم هر کدام به میزان یک لیتر در هکتار در پایان مرحله ساقه‌رفتن در دو منطقه صحنه و روانسر استان کرمانشاه روی گندم دیم رقم ریژاو مزارع کشاورزان در سال زراعی 400-1399 اجرا شد.
یافته‌ها: با محلول‌پاشی عناصر غذایی در پایان مرحله ساقه‌رفتن می‌توان شاهد افزایش عملکرد دانه و شاخص‌های کیفی نظیر میزان گلوتن در گندم دیم شد.
نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که عملکرد دانه تیمار محلول‎پاشی در منطقه روانسر و صحنه به‎ترتیب 960 و 1434 کیلوگرم در هکتار بود که نسبت به تیمار شاهد به ترتیب 110 و 137 کیلوگرم در هکتار افزایش (به‌طور میانگین 6/9 درصد) داشتند. تیمار محلول‎پاشی سبب افزایش شاخص‌های کیفی دانه شد، به‌طوری که در هر دو منطقه سبب افزایش میزان گلوتن کل و شاخص گلوتن شد. همچنین محلول‌پاشی سبب افزایش عدد فالینگ از 7 تا 16 درصد شد.